1994 | De kosten van de ambulancehulpverlening in Drente in 1994

Ambulancehulpverlening kost geld. Ambulancehulpverlening wordt beschouwd als een voorziening van de gezondheidszorg en wordt om die reden bekostigd uit het ziektekostenstelsel, dus uit de premies, die iedere Nederlander betaalt voor zijn ziektekostenverzekering. De zorgverzekeraars dragen vervolgens binnen het kader van de Wet Tarieven Gezondheidszorg (WTG) zorg voor de financiering van deze ambulancezorg.

 


De verdeling van de kosten van de ambulancehulpverlening in Drente voor 1994. (Bron: Provincie Drenthe, Beleidsvisie Ambulancehulpverlening, 1994)

De verdeling van de kosten van de ambulancehulpverlening in Drente voor 1994. (Bron: Provincie Drenthe, Beleidsvisie Ambulancehulpverlening, 1994)

 

Twee kapiteins op één schip

Voor de ambulancehulpverlening golden in 1994 twee afzonderlijke wettelijke kaders. Hiermee is in feite sprake van twee kapiteins op één schip van de ambulancehulpverlening, die ieder vanuit hun eigen verantwoordelijkheid kunnen sturen. Aan de ene kant was dat de provincie met de wettelijke planningsbevoegdheid vanuit de Wet Ambulancevervoer (WAV) en aan de andere kant de ziektekostenverzekeraars vanuit diens zorg voor de beheersing van de kosten in het kader van de Wet Tarieven Gezondheidszorg (WTG). Een complicerende factor was dan ook nog, dat de verzekeraar veelal gebonden was aan de door het Centraal Orgaan Tarieven Gezondheidszorg (COTG) vastgestelde financiële richtlijnen. Op basis van deze richtlijnen werd met de vervoerders onderhandeld over de bekostiging van de ambulanceritten. In het tarief werd een opslag ter financiering van de Centrale Post Ambulancevervoer (CPA) meegenomen.

Als gevolg van deze bekostigingssystematiek kon een discrepantie ontstaan tussen de spreiding en beschikbaarheid en de financiering van de ambulancehulpverlening. De rigide toepassing van de financiële richtlijnen stond soms een adequate spreiding en beschikbaarheid in de weg.

 

De kosten op basis van het spreidingsplan uit 1987

De kosten van de ambulancehulpverlening op basis van het provinciale spreidingsplan uit februari 1987 bedroegen acht miljoen gulden (ruim 3,6 miljoen Euro), waarvan vijf miljoen (bijna 2,3 miljoen Euro) gulden voor personeelskosten, 1,9 miljoen gulden (bijna 900.000 Euro) voor ambulanceauto's, honderdduizend gulden (ruim 45.000 Euro) voor huisvesting en één miljoen gulden (ruim 450.000 Euro) voor algemene kosten (foto 1). Dat was 18,17 gulden (8,24 Euro) per inwoner van Drente per jaar.

 

De kosten op basis van het spreidingsplan uit 1994

De kosten van de ambulancehulpverlening op basis van de ‘Beleidsvisie Ambulancehulpverlening' voor de provincie Drente van november 1994 zouden 9,5 miljoen gulden (ruim 4,3 miljoen Euro) gaan bedragen. Over dit bedrag werd overeenstemming met de ziektekostenverzekeraars bereikt. De kosten voor het personeel zouden 6,5 miljoen gulden (bijna 3 miljoen Euro) gaan bedragen, voor ambulanceauto's 1,7 miljoen gulden (bijna 800.000 Euro), voor huisvesting 200.000 gulden (ruim 90.000 Euro) en voor algemene kosten 1,1 miljoen gulden (bijna 500.000 Euro) (foto 2). De totale kosten met inbegrip van de kosten voor de CPA zouden 10,6 miljoen gulden (ruim 4,8 miljoen Euro) bedragen. Per inwoner van Drente bedroegen de kosten voor ambulancehulpverlening daarmee 23,50 gulden (10,66 Euro).

 

Drente duurder dan de rest van het land

De totale kosten van de ambulancehulpverlening In Nederland bedroegen volgens het Financieel Overzicht Zorg in 1994 307 miljoen gulden (ruim 109 miljoen Euro). Derhalve gemiddeld voor iedere inwoner van Nederland 20,50 gulden (9,30 Euro). De hogere kosten per inwoner van Drente ten opzichte van een inwoner van Nederland waren te verklaren uit het uitgestrekte plattelandsgebied en de daarmee samenhangende langere aanrijtijd in de provincie, die een hogere mate van paraatheid van ambulances vereisten.

 

Bron:

Provincie Drenthe: Beleidsvisie Ambulancehulpverlening, Assen - 1994, pg 39-40

Auteur: Hans Waldeck (bewerking); versie: 2008 07 28